Open brief van PvdD-senator Peter Nicolaï aan de leden

portret peter nicolaï

Aan de leden van de Partij voor de Dieren

Ik richt mij tot jullie als volwaardig mede-lid van de partij. Zoals jullie weten ben ik in november 2025 door het partijbestuur geroyeerd omdat ik – toen Ingrid Visseren-Hamakers zich in november vorig jaar afsplitste – niet met haar mee was gegaan en daarmee het partijbelang zou hebben geschaad volgens het partijbestuur.

Wat jullie niet weten, is dat ik daartegen in beroep ben gegaan bij de onafhankelijke Commissie van Beroep van onze partij. En die gaf mij gelijk.

De Commissie oordeelde niet alleen dat mijn royement onterecht was, maar ook dat niet ik, maar het bestuur en het afgesplitste lid Ingrid Visseren-Hamakers de partij schade hebben berokkend. Mijn royement werd pas in juni van dit jaar ongedaan gemaakt, maar tot op heden is daarover aan jullie door het bestuur niets gemeld. Dat is in strijd met de transparantie die van een professioneel bestuur verwacht zou mogen worden, het gaat niet om fouten van vrijwilligers.

Het dictum van de uitspraak deel ik graag met jullie in het kader van de transparantie (onderstrepingen zijn van mij):

“Appellant heeft niet gehandeld in strijd met de statuten, reglementen of besluiten van de partij. Dat appellant op het moment dat het bestuur hem uit het lidmaatschap van de partij ontzette deel uitmaakte van een fractie die kort daarvoor door het bestuur was aangemerkt als ‘afsplitsing’ is niet toe te schrijven aan de handelwijze van appellant, maar is het gevolg van de handelwijze van Visseren-Hamakers en het bestuur. Appellant heeft de nieuw ontstane situatie niet willens en wetens gezocht. Het bestuur heeft voorafgaand aan zijn besluit tot ontzetting geen oog gehad voor de belangen van appellant, noch heeft het appellant de gelegenheid geboden als partijlid te handelen in de nieuw ontstane situatie, terwijl de redelijkheid en billijkheid dit wel vorderden. Dat de partij schade heeft ondervonden van de situatie die direct na afloop van de fractievergadering van 7 november was ontstaan is niet toe te schrijven aan een doen en laten van appellant. Het bestuur heeft de commissie niet kunnen overtuigen van zijn oordeel dat appellant daarmee de partij op onredelijke wijze heeft benadeeld. De commissie van beroep is derhalve van oordeel dat het beroep van appellant gegrond is.”

Aanvankelijk was het partijbestuur niet bereid om de uitspraak zonder meer uit te voeren. Pas nadat ik de Raad van Toezicht had ingeschakeld, werd mijn royement ongedaan gemaakt. Maar het partijbestuur bleef weigeren om ermee in te stemmen dat ik namens de partij in de Eerste Kamer het woord zou blijven voeren.

Mijn inzet was in november verleden jaar om in de Eerste Kamer een stevige driemansfractie te behouden. En ik had toen al gewaarschuwd dat als Ingrid Visseren zich zou afsplitsen, haar fractie niet in de Eerste Kamer als ‘de’ fractie van de Partij voor de Dieren zou worden aangeduid.

Zowel mijn inzet als mijn waarschuwing zijn door het partijbestuur echter volledig verkeerd getaxeerd en vervolgens genegeerd. Dat heeft onze partij behoorlijk wat schade berokkend. En de onafhankelijke commissie van beroep heeft dat onderschreven en het optreden van het bestuur in strijd met de reglementen en het geldende recht geoordeeld.

Maandenlang heb ik met het partijbestuur discussie gevoerd over een rechtvaardige en noodzakelijke rehabilitatie. Het bestuur was niet bereid om het harde oordeel van de beroepscommissie aan jullie mee te delen. Ruim een week geleden kreeg ik een mail dat ze in hun standpunt volharden, en dat terwijl er geen enkel privacybelang is dat zich tegen openbaarmaking zou verzetten, anders dan dat het incompetente handelen van het partijbestuur openbaar bekend zou worden. Het oordeel dat de schade die aan de partij is toegebracht “het gevolg is van de handelwijze van Visseren-Hamakers en het bestuur” wil het bestuur louter om die reden voor jullie geheim houden.

Ik vind dat bizar. Het mag toch niet zo zijn dat een bestuur dat ongelijk krijgt van een onafhankelijk beroepsorgaan, dat oordeel in de doofpot kan stoppen en weigert om een lid dat ten onrechte was geroyeerd en daarmee in goede naam en eer is aangetast de rehabilitatie te geven, die van een fatsoenlijk bestuur mag worden verwacht. Nu, bijna een jaar na het ontstaan van deze situatie, heb ik besloten om de stilte doorbreken en dit met jullie te delen. Ook met het oog op het congres van aanstaande zondag. Ik laat het aan jullie om hieraan jullie eigen conclusies te verbinden.

Met diervriendelijke groet,

 

Peter Nicolaï